Opisałem już bardzo obszernie pierwszą transmisję TV z Księżyca.
Dziś relacja z kilkunastominutowej ostatniej fazy lądowania modułu księżycowego LM Apollo 11. Słuchamy i śledzimy (polskie tłumaczenia) rozmowy Houston z lunonautami Armstrongiem, Aldrinem i Collinsem, a także „podsłuchujemy” kanał interkomowy Dyrektora Lotu w Houston.
Sposób prowadzenia tych rozmów, fachowość i spokojne podejście uczestników tego procesu (choć towarzyszył im z pewnością stress, którego nikomu nie życzę), wypływający z tego wszystkiego wniosek o „doskonałej niedoskonałości” skomplikowanych elementów tej akcji — to wszystko uważam za warte pokazania i potraktowania jako materiał szkoleniowy dla rozmaitych wymagających akcji.
Nie zawsze się do końca rozumieli w pospiechu, nie wszystko zadziałało do końca według planu, lecz opanowanie „szefa” (Flight Director) było modelowe. Gene Kranz do dzisiaj w swoim godnym szacunku wieku opowiada o tym w ciekawy sposób.
Zobaczmy jak to było, od dziś licząc, 57 lat temu, w lipcu 1969.
Warto przyswoić znaczenie slangu komunikacyjnego używanego przez NASA:
- ‘roger’ oznacza zasadniczo „odebrałem twój komunikat”
- ‘copy’ oznacza zasadniczo „odebrałem i wykorzystam do dalszej akcji twój komunikat; odebrałem i potwierdzam zrozumienie”
W praktyce w szybkiej wymianie komunikatów nie zawsze te znaczenia są ściśle przestrzegane…
Nadto warto zauważyć częste użycie haseł oznaczających kontynuację lub zaniechanie dalszej procedury: ‘go’ i jego przeciwieństwo ‘no-go’, a także w odniesieniu do pozostania na powierzchni Księżyca: ‘stay’ oraz ‘no-stay’
W tle {na środku panoramy dźwiękowej} czasami słychać krótkie, jednozdaniowe relacje tzw. Public Affirs Officer – rodzaj rzecznika podającego najważniejsze informacje publiczności w Centrum Kontroli Lotów. Nie tłumaczyłem jego wypowiedzi, bo są tylko streszczeniem akcji, którą obserwujemy w szczegółach.
Internet jest pełen ciekawych materiałów na ten temat. Szukających zapraszam najpierw na https://apollojournals.org/